Category: Padel

Een van de grootste Italiaanse tennissers uit de geschiedenis van de sport is overleden, meldt de Italiaanse tennisfederatie FITP. Pietrangeli won twee keer Roland Garros, in 1959 en 1960, waarmee hij de eerste Italiaanse tennisser was die een grandslamtitel veroverde. Maandag stierf hij, 92 jaar oud.

Tennisfans uit Italië zullen de landelijke grootheid naast zijn 48 titels ook herinneren voor zijn verdiensten in de Davis Cup. Voor zijn land speelde hij 164 partijen (120 gewonnen) en nadat hij in 1973 was gestopt als prof, bleef Pietrangeli captain van het Italiaanse Davis Cup-team, waarmee hij in 1976 de prestigieuze landenbeker won.

De in Tunesië geboren Pietrangeli, kind van een Italiaanse vader en Russische moeder, is nog altijd de enige Italiaan in de Hall of Fame, de sterrenhal van het internationale tennis. Maar landgenoot en huidige nummer twee van de wereld Jannik Sinner is hem onlangs in Italiaanse tennisprestaties voorbij gestreefd.

Na 65 jaar werd het record van twee grandslamtitels door Sinner verbroken toen de 24-jarige tennisser in 2025 met zijn tweede zege op de Australian Open zijn totaal aantal grandslamzeges op drie bracht. Inmiddels heeft Sinner er al vier.

Aan de grootheid van Pietrangeli zullen de Italianen niet twijfelen, Rafael Nadal evenmin, die als tienvoudig winnaar van het ATP-toernooi in Rome vaak de trofee ontving uit handen van Pietrangeli.

“Ik hoor net over het verdrietige nieuws dat een Italiaanse en wereldwijde tennisgrootheid is overleden. Mijn medeleven gaat uit naar zijn familie, zijn zoon Filippo en de volledige Italiaanse tennisfamilie. RIP Nicola”, plaatste de Spanjaard op sociale media.

150 dollar voor grandslamzege

Pietrangeli had roem in een tijdperk ver voor de gouden jaren van de sport. “Ik won 150 dollar voor mijn grandslamtitel in 1960, waarmee ik twee maanden huur kon betalen voor mijn huis in Rome”, vertelde de Italiaans in 2020 aan de krant Gazzetta dello Sport.

In 1964 verloor Pietrangeli de Roland Garros-finale van de Spanjaard Manuel Santana, waarmee hij een onderlinge weddenschap had afgesloten. “De verliezer zou betalen voor het avondeten”, vertelde hij. “Ik kwam de weddenschap na en met z’n tienen gingen we die avond uit, met onze vrouwen. Ik spendeerde die avond al mijn gewonnen toernooigeld.”

Pietrangeli legde de basis voor het Italiaanse tennissuccess van later, zegt de FITP-voorzitter Angelo Binaghi. “Pietrangeli was niet alleen de eerste die ons leerde wat het betekende om te winnen, op en naast de baan. Hij was ook het startpunt voor alles dat ons tennis is geworden.”

Komt ze terug of niet? Een spectaculaire rentree van Serena Williams houdt de tennisgemoederen bezig, maar zelf weerspreekt de 23-voudig winnares van een grandslamtoernooi de geruchten: “Ik kom NIET terug.”

De geruchten kwamen op gang omdat de 44-jarige Williams de dopinginstantie International Tennis Integrity Agency (ITIA) van de tennisfederatie heeft verzocht om weer opgenomen te worden op de lijst voor dopingcontroles.

Adrian Bassett van de ITIA bevestigde aan sportmedium The Athletic dat Williams weer in de zogenoemde ‘testpool’ zit. “Ik weet niet of dit betekent dat ze een comeback maakt of die optie alleen maar open wil houden”, zei Bassett.

Williams zette in 2022 met 23 grandslamtitels, vier gouden olympische medailles, vijf officieuze wereldtitels en 73 WTA-titels op zak en 186 weken als nummer één van de wereld achter de rug een punt achter haar loopbaan.

Om weer te kunnen aansluiten in het officiële tenniscircuit moet ze volgens de regels de eerste zes maanden in de testpool voor dopingcontroles hebben gezeten. Een terugkeer in het gemengd dubbeltoernooi van de US Open van 2026 is volgens de geruchten een optie.

Carlos Alcaraz en coach Juan Carlos Ferrero hebben onverwachts hun succesvolle samenwerking stopgezet. De huidige nummer één van de wereldranglijst groeide onder leiding van de oud-prof uit tot een vaandeldrager van het hedendaagse tennis.

Alcaraz zegt op het hoogtepunt van zijn samenwerking met Ferrero te stoppen. “We hebben de top bereikt, en ik vind dat als onze sportieve paden dan toch uit elkaar moeten gaan, dat het op dit moment moet zijn”, schrijft de Spanjaard in een bericht op sociale media.

Het is nog onduidelijk wat de exacte reden achter de scheiding is, maar uit een cryptische reactie van Ferrero lijkt Alcaraz de stekker uit de samenwerking te hebben getrokken.

“We waren ondanks de moeilijkheden een fantastisch team. Ik ben er zeker van dat je nog vele successen gaat vieren. Ik had gehoopt dat ik dit kon voortzetten. Ik ben ervan overtuigd dat goede herinnering en goede mensen elkaars pad altijd weer zullen kruisen”, aldus Ferrero, die in 2003 de titel op Roland Garros won door in de finale Martin Verkerk te verslaan.

Lange samenwerking

De 22-jarige Alcaraz won onder leiding van zijn landgenoot Ferrero zes grandslamtoernooien en 24 ATP-titels in totaal. Hij werd op 12 september 2022, na zijn triomf op de US Open, met zijn 19 jaar de jongste mondiale nummer één uit de tennisgeschiedenis.

De twee werkten in totaal zeven jaar samen. In die periode ontwikkelde Alcaraz op de tennisbaan een enorme rivaliteit met de Italiaan Jannik Sinner. De Spanjaard leidt met 10-6 in onderlinge duels, al won Sinner hun laatste partij bij de ATP Finals in Turijn.

Alcaraz is over twee maanden de grote publiekstrekker bij het ABN Amro Open in Rotterdam (9-15 februari).

Stanislas ‘Stan’ Wawrinka heeft aangekondigd na volgend seizoen een punt achter zijn tennisloopbaan te zetten. De Zwitser, drievoudig grandslamwinnaar, zal dan 41 jaar oud zijn.

Wawrinka was een van de weinigen die weerwerk kon bieden aan de grote vier van zijn generatie: landgenoot Roger Federer, Rafael Nadal, Novak Djokovic en Andy Murray.

Wawrinka maakte zijn besluit bekend op Instagram. “Elk boek heeft een einde nodig”, aldus Wawrinka. “Het is tijd om het laatste hoofdstuk van mijn carrière te schrijven”.

Magistrale backhand

Met zijn magistrale enkelhandige backhand – volgens velen de mooiste in het circuit – doorbrak hij in 2014 (Australian Open), 2015 (Roland Garros) en 2016 (US Open) de hegemonie van zijn grote tijdgenoten.

Zijn eerste grandslamtitel won hij in Melbourne, toen hij (een geblesseerde) Nadal tot tranen toe bewoog door hem in vier sets te kloppen. Op dat moment was Wawrinka de eerste grandslamwinnaar sinds Juan-Martin Del Potro in 2009 die niet Nadal, Djokovic of Murray heette.

Op het gravel van Parijs was hij Djokovic – die toen alleen Roland Garros nog niet gewonnen had – de baas, mede door een waanzinnige backhandwinner buiten het net om.

En op 11 september 2016 versloeg hij de Serviër opnieuw, maar nu in het afgeladen Arthur Ashe-stadion in New York.

Aan de zijde van Federer werd Wawrinka in 2008 in Peking olympisch kampioen in het dubbelspel en won hij in 2014 met Zwitserland de Davis Cup.

Rotterdam

Of dat laatste hoofdstuk veel hoogtepunten zal bevatten, valt te betwijfelen. De laatste van zijn zestien ATP-titels behaalde Wawrinka in 2017. Twee jaar eerder won hij het toernooi van Rotterdam.

De door blessures geplaagde Wawrinka keerde nog vaak terug in Ahoy, waar zijn naam tijdens het tennistoernooi tussen alle andere oud-winnaars aan de balustrade hangt.

Dit jaar verloor Wawrinka in de eerste ronde van Daniil Medvedev, al maakte hij het de Rus wel moeilijk. Wawrinka is intussen de nummer 157 van de wereld.

Tim van Rijthoven beleefde in 2022 sprookjesachtige tennisweken in Rosmalen en op Wimbledon. Maar drie jaar na die prachtige zomer stopte hij. Het lichaam wilde niet meer. “Ik zal het mijn dochter zeker afraden om tennisprof te worden.”

Stoppen op je 28ste. Dat is voor een topsporter veel te jong. Maar Van Rijthoven heeft nu andere passies, zoals zijn in april geboren dochter Luna. “Het is fantastisch om haar te zien opgroeien. Deze eerste maanden neemt niemand mij meer af.”

Hij doet tegenwoordig aan wielrennen, loopt marathons en heeft zelfs een ultratrail gedaan. Dat laatste is een langeafstandsloop op onverharde paden. “Een mooie uitlaatklep”, omschrijft hij zijn nieuwe hobby’s. “Die topsporter in mij is nog niet weg.”

En dat is ook niet gek, want het is nog niet lang geleden dat Van Rijthoven als een soort Indiana Jones de internationale tennistop aanviel.

Eendagsvlieg

Mensen zijn geneigd hem een ‘eendagsvlieg’ te noemen. Zijn piek was immers kort en krachtig. “Zo wil je als topsporter nooit gezien worden. Ik voel mij ook niet zo, omdat ik weet dat ik niet alles heb kunnen laten zien”, vertelt Van Rijthoven.

“Ik ben ervan overtuigd dat ik zonder het blessureleed een solide speler voor de top vijftig had kunnen zijn. Ik heb nu niet eens de top honderd gehaald, omdat er in 2022 geen punten waren te verdienen voor Wimbledon vanwege het coronavirus.”

Van Rijthoven bleef op de 101ste plaats steken. De top honderd halen, een heilige graal in het tennis, het scheelde één plaats voor hem. “Dat frustreerde nadien soms nog, maar dat gevoel is inmiddels gesleten.”

Hij bewaart warmere gevoelens aan de zomer van 2022. “Ik had het gevoel dat ik op een goede dag van iedereen kon winnen.”

Dat bleek in die wonderweek in Rosmalen, waar hij topspelers als Taylor Fritz en Félix Auger-Aliassime versloeg. In de finale moest ook Daniil Medvedev, die de week erna zelfs de nummer één van de wereld werd, eraan geloven. De uitslag van die eindstrijd is indrukwekkend: 6-4, 6-1 voor Van Rijthoven.

Migraine

“Ik kon telkens even uit de tennisbubbel stappen, omdat ik thuis sliep in plaats van in een hotel. Ik woonde maar op 45 minuten rijden van Rosmalen”, blikt hij terug.

“Ik kon thuis eten, keek een serie en sliep in mijn eigen bed. En de ochtend erna reed ik weer rustig richting het tennispark. Dat heeft mij enorm geholpen om mijn zenuwen in bedwang te houden.”

Na die sensationele titel komt er een mediacircus op hem af. Van Rijthoven zegt alle heisa “te omarmen”, maar het zorgt wel voor spanningen. “Ik kreeg migraine, er gebeurde zoveel. Talkshows, interviews, noem het maar op. Ik nam toen een mediamanager in de arm.”

Na het tennissprookje van Rosmalen gaf de organisatie van Wimbledon hem een wildcard, mede dankzij Richard Krajicek.

Hulp Krajicek

De kampioen van 1996 deed met succes via een e-mail een goed woordje voor Van Rijthoven. “Richard is altijd mijn mentor geweest, hij hielp me een beetje langs zijlijn. Ik heb op mentaal gebied veel van hem geleerd.”

Op Wimbledon trekt Van Rijthoven zijn Rosmalen-vorm door. Djokovic blijkt uiteindelijk in de vierde ronde te sterk, al verliest Van Rijthoven eervol. “Ik geloofde echt dat ik van hem kon winnen”, zegt hij vol overtuiging. “Maar mijn services die in de partijen ervoor een ace waren, kwamen nu hard en diep terug. We hebben het wel over Djokovic.”

“Ik heb in die partij van elke minuut genoten. Djokovic vertelde me bij het net nog dat ik een mooie toekomst voor me had, dat is wel even iets anders gelopen…”

De inspanningen eisen hun tol bij Van Rijthoven. Al voor die zomer van 2022 heeft hij een enorm medisch dossier opgebouwd: blessures aan de elleboog, pols, oksel en rug.

Met name een ‘golferselleboog’ van zijn rechterarm is een kwelgeest. Van Rijthoven laat zich in april 2023 opereren. De slagingskans is volgens de arts 85 procent, maar Van Rijthoven voelt bij zijn rentree in juni 2024 opnieuw pijn.

“Ik had gewoon niet meer dezelfde explosiviteit met mijn service als voorheen. En mijn spel is grotendeels op mijn service gebaseerd.”

Dan volgt in het voorjaar van 2025 het onvermijdelijke. “Mijn lichaam was niet meer bestand tegen toptennis. Ik haalde mijn topniveau niet, stoppen was de enige optie.”

Hij heeft inmiddels vrede met die keuze. “De elleboogblessure ontstond mogelijk door mijn manier van spelen, maar anders had ik nooit zover kunnen komen”, zegt hij.

“Wel had ik gewoon eerder naar mijn lichaam moeten luisteren. De norm bij de tennisbond was: veel trainen en niet zeiken. Dat heeft mij de kop gekost wat betreft mijn elleboog. Pas sinds een paar jaar wordt daar genuanceerder naar gekeken, omdat elk persoon anders is.”

Hij moest – zeker achteraf gezien – niet alleen fysieke offers brengen om de top te halen. “Ik zat als 10-jarige al bij een gastgezin in Frankrijk. Dat is heel jong”, beseft Van Rijthoven. “Ik zou mijn dochter op die leeftijd nooit naar het buitenland laten gaan. Waar hebben we het over?”

Navraag leert dat belangrijke jeugdtoernooien in Nederland nog steeds van gastgezinnen gebruik maken.

“Je kunt het ouders overigens niet kwalijk nemen. Je luisterde gewoon naar de adviezen van een coach, zeker in die tijd. Tegenwoordig wordt daar wel meer over nagedacht”, stelt Van Rijthoven.

Van Rijthoven staat sowieso niet te juichen als zijn dochter later ook tennisambities blijkt te hebben. “Ik geef haar alle ruimte, maar ik zal het haar zeker niet aanraden. De reis om tennisprof te worden is heel pittig. Een teamsport, vrienden maken, dat zou ik haar eerder aanbevelen.”

De Australiër Nick Kyrgios heeft de ‘Battle of the Sexes‘ tegen de Belarussische Aryna Sabalenka in zijn voordeel beslist. In Dubai was de nummer 671 van de tenniswereld bij de mannen te sterk voor de nummer één bij de vrouwen: 6-3, 6-3.

De demonstratiewedstrijd was vooraf veelbesproken – het was vooral een marketingproject – en Sabalenka was vol vertrouwen: “Ik denk oprecht dat ik ga winnen. Ik ga hoe dan ook mijn uiterste best doen to kick his ass, om hem van de baan te meppen.”

De regels waren in het voordeel van Sabalenka iets aangepast. Beide spelers mochten slechts één keer serveren en de baan van Sabalenka was 9 procent kleiner gemaakt.

‘Was een zwaar gevecht’

De 17.000 toeschouwers zagen in beide sets een gelijkwaardig begin. Op 3-3 in de eerste set liet Sabalenka kansen liggen om een voorsprong te pakken en in de tweede set gaf ze een 3-2 voorsprong weg.

“Het was een zwaar gevecht”, zei Kyrgios na afloop. “Het is goed voor de tennissport dat we deze partij speelden. Ik was nerveus. Ik ben blij dat het goed ging.”

Voor de 30-jarige Kyrgios was het duel een kans zich weer eens in de kijker te spelen. De Australiër was in 2016 nog de nummer 13 van de wereld, haalde in 2022 de finale op Wimbledon, maar maakte daarna een vrije val.

De laatste jaren van zijn loopbaan werden gekenmerkt door blessures. Sinds maart in Miami had hij geen wedstrijd meer gespeeld door een knieblessure.

‘Zou graag nog een keer tegen hem tennissen’

De 27-jarige Sabalenka zit juist op de piek van haar loopbaan, met haar winst van de US Open in de september en de eerste plaats op de WTA-ranglijst.

Ondanks de nederlaag vond de Belarussische het duel voor herhaling vatbaar: “Ik heb een goed gevecht neergezet. Het was een hoog niveau. Ik heb er echt van genoten. Ik zou graag nog een keer tegen hem tennissen.”

Tennisster Venus Williams heeft een wildcard gekregen voor de Australian Open, het eerste grandslamtoernooi van het jaar dat op 18 januari begint. Daarmee wordt de 45-jarige Amerikaanse de oudste vrouwelijke deelnemer ooit aan het toernooi.

Williams deed in 1998 voor het eerst mee aan de Australian Open en haalde toen gelijk de kwartfinales, mede doordat ze haar zus Serena versloeg in de tweede ronde. Haar beste prestatie op het hardcourt in Melbourne was het bereiken van de finale in 2003 en in 2017, maar ze wist het toernooi nooit te winnen. Het wordt haar 22ste deelname in totaal.

Afgelopen zomer deed Williams, ook met een wildcard, mee aan de US Open. Ze werd daar in de eerste ronde na een spannende partij uitgeschakeld door de Tsjechische Karolina Muchova (3-6, 6-2, 1-6). Williams is momenteel de nummer 581 van de wereldranglijst.

Opvolger van Kimiko Date

Williams volgt de Japanse Kimiko Date op als oudste vrouwelijke deelnemer ooit aan het hoofdtoernooi van de Australian Open. Die was 44 jaar oud toen ze in 2015 meteen in de eerste ronde het hoofd moest buigen.

“Ik heb hier zoveel ongelofelijke herinneringen en ik ben dankbaar dat ik mag terugkeren op een plek die zoveel betekend heeft voor mijn carrière”, laat Williams in een korte verklaring weten.

Het internationale tennis ontwaakt uit zijn winterslaap. Zijn Aryna Sabalenka, Carlos Alcaraz en Jannik Sinner ook dit seizoen de veelvraten van het circuit? En wordt de samenwerking tussen Botic van de Zandschulp en coach Raemon Sluiter een succes?

De eerste officiële partijen zijn inmiddels achter de rug op de toernooien in Australië, Nieuw-Zeeland en Hongkong. Wat heeft tennisjaar 2026 voor ons in petto?

1. Nieuwsgierig naar Van de Zandschulp met Sluiter

Als we het meteen door een Nederlandse bril kijken, wekt de combinatie Van de Zandschulp-Sluiter veel nieuwsgierigheid. Menigeen is het erover eens dat de 30-jarige tennisser een groter potentieel heeft dan de huidige 77ste plaats op de wereldranglijst.

Met de input van de ervaren Sluiter hoopt Van de Zandschulp weer een gevreesde speler te worden die ook ver op een grandslamtoernooi kan komen. Hoe? De Rotterdamse coach wil zijn pupil vooral helpen aanvallender te laten tennissen. Zelf het initiatief houden, zoals Sluiter dat in het verleden ook met succes bij Kiki Bertens toepaste.

Van de Zandschulp heeft ook voldoende aanknopingspunten om groot te blijven dromen. In 2025 waren een finaleplaats in Winston-Salem, een halve finale in Kitzbühel en een zege op Novak Djokovic daar het bewijs van.

2. Blijft Sabalenka de onbetwiste koningin?

Sabalenka is momenteel hét uithangbord van het vrouwentennis. De powerspeelster uit Belarus was in 2025 met vier titels, waaronder die van de US Open, de koningin van de tour. En dat blijft waarschijnlijk ook zo.

Sabalenka is al 63 weken op rij de mondiale nummer één en heeft op de wereldranglijst een straatlengte voorsprong op nummer twee Iga Swiatek.

Ze vulde haar winterpauze onder meer in met demonstratietoernooien en optredens in talkshows, zoals een topspeelster betaamt. Sabelenka’s deelname aan de Battle of the Sexes met Nick Kyrgios deed veel stof opwaaien. “Ik denk dat ik het zonder aarzelen opnieuw zou doen. Ik moet revanche nemen”, aldus de tennisser.

Sabalenka is de komende weken weer de grote favoriete in Australië. Maar de concurrentie weet ook dat ze kwetsbaar kan zijn. Vraag dat maar aan Madison Keys en Coco Gauff. Beiden versloegen Sabalenka vorig jaar in de finale van respectievelijk de Australian Open en Roland Garros.

3. Profiteert Sinner van onzekerheid Alcaraz?

Wordt 2026 andermaal het seizoen waarin Carlos Alcaraz en Jannik Sinner de toon bepalen? En wat blijft er voor de rest over? De twee verdeelden in 2025 de buit op de grandslamtoernooien: Alcaraz won Roland Garros en de US Open, Sinner was in Australië en op Wimbledon de beste.

Alcaraz won in 2025 wel meer titels dan Sinner: acht om zes. Daar moet wel bij worden opgetekend dat Sinner drie maanden niet in actie kwam vanwege zijn dopingschorsing.

Bij Alcaraz zitten momenteel de meeste vraagtekens. De nummer één van de wereld gaat namelijk na ruim zeven jaar verrassend verder zonder zijn coach Juan Carlos Ferrero. Wat voor invloed heeft dat op de zesvoudig grandslamkampioen?

We hoeven overigens niet lang te wachten op een confrontatie tussen Alcaraz en Sinner. Ze staan op 10 januari tegenover elkaar in een exhibitiepartij in het Zuid-Koreaanse Incheon.

4. Nederlandse blijvertjes?

Het belooft een spannend jaar voor de Nederlandse tennissers te worden. Waar Van de Zandschulp (ATP-77) de weg terug omhoog wil vinden, hopen Suzan Lamens (WTA-89) en Jesper de Jong (ATP-74) vaste waarden in de top honderd blijven. Voor beiden was 2025 een ontdekkingsreis van spelen op het hoogste niveau.

Ook Tallon Griekspoor is bezig met een ontdekkingsreis, maar dan richting de top twintig. Hij is als nummer 26 van de wereld dicht in de buurt van zijn beste positie (21ste in november 2023).

Griekspoor, die nog altijd op zoek is naar een vaste coach, vestigde in december even de aandacht op zich vanwege zijn deelname aan een lucratief tennistoernooi in Rusland. “Tuurlijk heb ik overwogen niet mee te doen. Dit was een aanbieding waar ik geen ‘nee’ tegen kon zeggen”, verklaarde Griekspoor later aan De Telegraaf.

5. Oude bekenden nemen (nog geen) afscheid

2026 wordt ook het jaar van het afscheid van een aantal oude bekenden. Zo hebben drievoudig grandslamkampioen Stan Wawrinka (40 jaar) en de Franse publieksspeler Gaël Monfils (39) laten weten aan hun laatste tennisjaar te beginnen.

Venus Williams (45) weet daarentegen nog niet van ophouden. De Amerikaanse tennislegende neemt binnenkort voor de 21ste keer deel aan de Australian Open. De zevenvoudig grandslamkampioene kreeg van de organisatie in Melbourne een wildcard.

De Nederlandse tennissers zijn met een nederlaag tegen Duitsland begonnen aan de United Cup, het toernooi voor gemengde landenteams. Suzan Lamens ging in Sydney in twee sets onderuit tegen Eva Lys (2-6, 2-6), Tallon Griekspoor verloor vervolgens van Alexander Zverev (5-7, 0-6) en ook in het gemengd dubbelspel was Nederland niet opgewassen tegen de Duitsers (3-6, 2-6).

Het is pas de tweede keer dat Nederland meedoet aan de United Cup, in 2024 strandde het in de groepsfase. Dit jaar bestaat het team uit Griekspoor, Lamens, Guy den Ouden, Eva Vedder, David Pel en Demi Schuurs.

Tegen Duitsland kwam Oranje er niet aan te pas. Lamens wist tegen Lys in de eerste set geen enkele keer haar service te behouden, maar omdat ook Lys daar moeite mee had, sleepte Lamens toch nog twee games binnen. In de tweede set haakte Lamens even aan bij de Duitse, maar na een break tegen in de vierde game kwam ze niet meer in de buurt van setwinst.

Griekspoor blijft in eerste set knap bij

Griekspoor (ATP-26) moest het opnemen tegen Zverev, de nummer drie van de wereld. De Nederlander bleef in de eerste set knap bij en moest pas capituleren bij een stand van 5-6, toen Zverev de eerste break van de wedstrijd plaatste en daarmee direct de set besliste. Vervolgens was het verzet van Griekspoor gebroken en won hij in de tweede set geen game meer.

In het gemengd dubbelspel vormden voor Nederland Schuurs en Griekspoor een koppel, zij namen het op tegen Zverev en Laura Siegemund. Ook dat duel werd na ruim een uur beslist in het voordeel van de Duitsers.

Nederland sluit op 7 januari de groepsfase af met een wedstrijd tegen Polen, dat onder anderen over Iga Swiatek beschikt, de mondiale nummer twee bij de vrouwen. De winnaars van de zes groepen van drie, evenals de beste nummers twee, gaan door naar de kwartfinales.